Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς
Birkbeck Institute of the Humanities
Θεωρία στο Μέγαρο
ΕΦΣΥΝ ‘Πολιτικά & Φιλοσοφικά Επίκαιρα’
Open Athens
Predatorgate, Watergate, Endgame
Η Σκευωρία των Υποκλοπών
Η υπόθεση των υποκλοπών έχει γίνει ένας μικρόκοσμος της μόνιμης σκευωρίας που είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αλλά και ένας μεγεθυντικός φακός για τις στενές διασυνδέσεις μεταξύ κυβέρνησης και ανωτέρων δικαστών. Στο πρόσφατο επεισόδιο, ο Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτής της εταιρείας Intellexa, που πούλησε το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator στην κυβέρνηση, δήλωσε κατηγορηματικά στην Εφημερίδα Συντακτών ότι η εταιρεία του πουλά τεχνολογία σε κρατικές υπηρεσίες, χωρίς όμως ποτέ να αναμειγνύεται στη χρήση της. Με αυτό το επιχείρημα υποστήριξε ότι δεν έχει καμία σχέση με τα αδικήματα που του προσάπτονται, και ότι δεν αποδεικνύεται η συμμετοχή του σε οποιοδήποτε έγκλημα. Οι δηλώσεις του έχουν την οσμή εκβιασμού στην κυβέρνηση για να βοηθήσει στην ανατροπή της πρωτόδικης καταδίκης του σε 128 χρόνια φυλάκισης εν όψει της έφεσης κατά της απόφασης. Αλλά ακουμπάνε επίσης στην μακρά προσπάθεια της κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει την δικαστική εξουσία για να αποφύγει την διαλεύκανση της υπόθεσης. Η σκευωρία των υποκλοπών και ο ευτελισμός του «κράτους δικαίου» είναι σημαντικό τμήμα στο endgame του Μητσοτάκη. Ας δούμε μερικά από τα επεισόδια του thriller των υποκλοπών που αξίζει serial του Netflix.
Ο προηγούμενος εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ντογιάκος σε μια σαθρή γνωμοδότηση υποστήριξε ότι η ΑΔΑΕ δεν έχει αρμοδιότητα να διαχειρίζεται αιτήματα πολιτών για ενημέρωση σχετικά με παρακολούθησή τους από την ΚΥΠ του Κοντολέοντα, Δημητριάδη, Μητσοτάκη για λόγους εθνικής ασφάλειας ή να απευθύνεται γι’ αυτόν τον λόγο σε παρόχους τηλεφωνίας. Ο έλεγχος της ΑΔΑΕ «καλύπτεται από το απόρρητο» όταν αφορά υποθέσεις εθνικής ασφάλειας, άρα ο Ράμμος και τα μέλη της Αρχής θα παρανομούσαν αν προχωρούσαν σε σχετικούς ελέγχους. Την άποψη Ντογιάκου υποστήριξε παθιασμένα ο Βορίδης στη Βουλή. Εφ’ όσον οι υποκλοπές ακολούθησαν τις διαδικασίες που ορίζει ο νόμος Μητσοτάκη, δλδ είχαν την εισαγγελική υπογραφή, ήταν νόμιμες και σύμφωνες με το κράτος δικαίου. Αλλά αυτό δεν είναι «κράτος δικαίου» αλλά δίκαιο του κράτους μια και δεν υπήρχε αιτιολόγηση για τις παρακολουθήσεις πέρα από την υπογραφή. Πρόκειται για την περίφημη «υπεράσπιση του Άιχμαν»: ακολούθησα τον νόμο αλλά δεν εξετάζω την ηθική του. Είναι η νομική θεωρία όλων του δικτατοριών και απολυταρχισμών. Οι ενσωματωμένοι στην ΕΥΠ εισαγγελείς υπέγραφαν μαζικά εντάλματα παρακολούθησης. Το 2019 εκδόθηκαν 11.680 διατάξεις για άρση απορρήτου, το 2020 13.751 και το 2021 15.475. Την παρανομία των υποκλοπών και της συγκάλυψής τους υποστήριξε η μεγάλη πλειονότητα των συνταγματολόγων. Όπως έγραψε ο καθηγητής Ξενοφών Κοντιάδης η «συγκάλυψη των υποκλοπών αποτελεί σκάνδαλο μέσα στο σκάνδαλο». Του απάντησε ο γνωστός συνταγματολόγος κ. Πρετεντέρης, αποκαλώντας τον «ψεκασμένο» και «γραφικό σαχλαμάρα».
Μετά έρχεται η απόφαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Αδειλίνη που ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση δεν έχει καμία ευθύνη για την υποκλοπές μέσω παράνομου λογιστικού αντιπάλων και φίλων παραβιάζει την απλή λογική. Είναι σύμπτωση ότι 28 πρόσωπα του δημοσίου βίου παρακολουθούνταν τόσο με το παράνομο Predator όσο και «νομίμα» με τις επισυνδέσεις της ΕΥΠ. Απλώς σύμπτωση ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου δημοσιοποιήθηκε τρεις μέρες μετά την ανακοίνωση της απλής σύμπτωσης 28 θύματα να παρακολουθούνται και «νόμιμα» από την ΕΥΠ και «παράνομα» από το Predator .
Τον Ιούλιο του 2023 αναλαμβάνει εισαγγελέας του Αρείου Πάγου η κα Αδειλίνη. Στις 23 Οκτωβρίου, η κα Αδειλίνη παίρνει την έρευνα για το σκάνδαλο των υποκλοπών με το κακόβουλο λογισμικό Predator της Intellexa από τα χέρια τριών εισαγγελέων πρωτοδικών και τη διαβιβάζει στον αντιεισαγγελέα του Άρειου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση. Την ίδια εποχή, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ολοκλήρωνε τη δική της έρευνα για το Predator. Η Αρχή φαίνεται πως είχε βρει αποδείξεις για τη στοχοποίηση τουλάχιστον 92 προσώπων με το κακόβουλο. Αν ολοκληρωνόταν η συγκεκριμένη διασταύρωση των στοιχείων και αποδεικνυόταν ότι τα 92 πρόσωπα (ή έστω μερικοί) υπήρξαν κοινοί στόχοι παρακολούθησης για ΕΥΠ και Predator τότε θα τεκμηριωνόταν το κοινό κέντρο παρακολούθησης στο σκάνδαλο των υποκλοπών.
Έτσι τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα. Αν ο κ. Ανδρουλάκης, ο κ Σπίρτζης, υπουργοί της κυβέρνησης, στελέχη του στρατού και δημοσιογράφοι παρακολουθούνταν «νόμιμα» ποιοι ήταν οι λόγοι «εθνικής ασφάλειας» που δικαιολογούσαν την παρακολούθηση; Πως γίνεται τουλάχιστον αρκετά νόμιμα παρακολουθούμενοι να είναι επίσης θύματα του Predator; Δεν θα μάθουμε φαντάζομαι μια που ο υπεύθυνος πρωθυπουργός υιοθέτησε από την αρχή την γραμμή «όλα στην και από την δικαιοσύνη» και αυτή υπάκουη όπως σε όλες τις δύσκολες υποθέσεις αποφάσισε «δίκαια» ότι ήθελε η κυβέρνηση. Η γυναίκα του φούρναρη βγάζει χωρίς ντροπή στο φως τα άπλυτα της. Ούτε είναι ούτε φαίνεται τίμια. Η απόκρυψη της υπόθεσης γίνεται έτσι μεγαλύτερο σκάνδαλο από τις υποκλοπές. Δείχνει την κατάπτωση των θεσμών και την βαθιά διαπλοκή εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας. Μεσολαβεί η καταδίκη του Ντίλιαν και των συγκατηγορουμένων για παράνομες παρακολουθήσεις από το μονομελές πλημμελειοδικείο μια απόφαση 1.930 σελίδων. Ο νυν εισαγγελέας του Άρειου Πάγου κ. Τζαβέλας (που ήταν ένας εκ των ενσωματωμένων εισαγγελέων) δεν θα διάβασε τα πολλά και κρίσιμα στοιχεία από τις μαρτυρίες της ποινικής διαδικασίας και έβαλε την υπόθεση ξανά στο αρχείο.
O Νίξον δεν παραιτήθηκε λόγω της διάρρηξης των γραφείων του Δημοκρατικού κόμματος. Αναγκάστηκε σε παραίτηση επειδή προσπάθησε του αποτρέψει την εξιχνίαση της υπόθεσης. Οι απειλές του Νίξον και των φιλικών του ΜΜΕ κατά του ειδικού ανακριτή για το σκάνδαλο Άρτσιμπαλντ Κοξ και η απόλυσή του οδήγησε την καριέρα του σε ατιμωτικό τέλος. Ο κ Ράμμος είναι σήμερα ο Κοξ. Η κυβέρνηση συνεχίζει την απόκρυψη του σκανδάλου των υποκλοπών. Η απαξιωτική και απειλητική αρθρογραφία κατά αυτών που ανέδειξαν το σκάνδαλο, οι μηνύσεις Δημητριάδη κατά δημοσιογράφων μεταξύ των οποίων και το TVXS, οι αποφάσεις για την αρχειοθέτηση της υπόθεσης από ανώτερους δικαστικούς Αρεοπαγίτες αποτελούν την ύστατη προσπάθεια αυτών που έχουν κληρονομικό δικαίωμα στην εξουσία να αποτρέψουν την έρευνα. Η πολιτικο-νομική σκευωρία βρίσκεται στην προσπάθεια να μπει η υπόθεση στο συρτάρι και η δικογραφία στα υπόγεια παραδομένη στη σοφία των ποντικών. Αλλά το σκάνδαλο των υποκλοπών και η σκευωρία απόκρυψης που συνεχώς επιστρέφουν, σαν το απωθημένο τραύμα της ψυχανάλυσης, είναι η αρχή του επερχόμενου και τώρα διακρινόμενου τέλους.